Is hondsdolheid gerelateerd aan kittens? Veel mensen worden misleid door de naam van de ziekte

Wanneer mensen het woord 'hondsdolheid' horen, gaan velen er instinctief van uit dat alleen honden de ziekte kunnen dragen en overbrengen, en laten ze daarom hun waakzaamheid verslappen ten aanzien van hun katachtige metgezellen thuis. In werkelijkheid is de naam van deze ziekte, die het karakter voor 'hond' bevat, eigenlijk de grootste cognitieve misvatting: katten zijn ook een van de belangrijkste gastheren en bronnen van overdracht van het rabiësvirus. Met het toenemende aantal huishoudens met huisdieren zijn incidenten waarbij katten worden gekrabd of gebeten niet ongewoon. Zodra hondsdolheid zich ontwikkelt, is het sterftecijfer bijna 100%.

Dit artikel, gebaseerd op de nieuwste epidemiologische gegevens, verduidelijkt de ware relatie tussen hondsdolheid en katten, en ook hoe we wetenschappelijk kunnen reageren nadat ze zijn gekrabd of gebeten.

I. Hondsdolheid is te voorkomen, beheersbaar, maar ongeneeslijk

Hondsdolheid is een zoönotische infectieziekte die wordt veroorzaakt door het rabiësvirus en volgens de Chinese wet is geclassificeerd als een klasse B-infectieziekte. Zodra hondsdolheid zich ontwikkelt, is het sterftecijfer bijna 100%. Het wordt voornamelijk veroorzaakt door beten en krabben van dieren die het rabiësvirus bij zich dragen, zoals honden en katten.

De afgelopen jaren heeft het aantal gevallen van rabiës en sterfgevallen in China een stijgende trend laten zien. Volgens de Chinese CDC waren er in 2025 248 gemelde gevallen en 231 sterfgevallen, wat neerkomt op een stijging van 48,5% in het aantal gevallen en een stijging van 56,1% in het aantal sterfgevallen vergeleken met 2024, toen er 167 gevallen en 148 sterfgevallen waren.

Gegevens uit maandelijkse rapporten van de National Disease Control and Prevention Administration

"Nationaal overzicht van aangifteplichtige infectieziekten 2024" van de National Disease Control and Prevention Administration

II. Vergeet het niet: katten zijn ook een belangrijke bron van infectie

Zowel honden als katten zijn belangrijke bronnen van overdracht van hondsdolheid. Honden zijn de belangrijkste bron van hondsdolheid in China, goed voor meer dan 95% van de gevallen. Het aandeel van door katten overgedragen hondsdolheid neemt echter geleidelijk toe, van 2,44% in 2020 naar 5,56% in 2021 [2].

Ook in China neemt het bezit van huisdieren toe. In 2025 bedroeg het aantal honden en katten in stedelijk China 126 miljoen, een stijging van 2,21 miljoen (1,8%) ten opzichte van 2024. Hiervan waren katten verantwoordelijk voor 65,9%, ongeveer 72,89 miljoen, een stijging van 1,36 miljoen (1,9%) ten opzichte van 2024 [3].

Ondertussen is de vaccinatiegraad voorvaccins tegen hondsdolheidonder katten daalde in 2025 zelfs met 7,7%, tot slechts 30,9% [3].

Aan de ene kant groeit de populatie kattenbezitters, neemt de kans om gekrabd of gebeten te worden toe en zijn de vaccinatiegraad van katten laag. Aan de andere kant krijgt slechts 35% van de ongeveer 40 miljoen mensen die jaarlijks in China aan hondsdolheid worden blootgesteld het vaccin tegen hondsdolheid [4]. Onder dit dubbele risico zou zelfgenoegzaamheid jegens katten tot onomkeerbare gevolgen kunnen leiden.

III. Nadat u door een kat bent gekrabd of gebeten, is ook een gestandaardiseerde behandeling noodzakelijk

Volgens de "Rabies Exposure Prevention and Disposal Work Specifications (editie 2023)" verwijst blootstelling aan hondsdolheid naar het gebeten, gekrabd worden of het laten likken van slijmvliezen of een beschadigde huid door een hondsdol dier, een vermoedelijk hondsdol dier of een gastdier waarvan de gezondheidsstatus niet kan worden vastgesteld; of met open wonden of slijmvliezen die rechtstreeks in contact komen met speeksel of weefsel dat het rabiësvirus kan bevatten.

Met andere woorden: zolang u wordt gekrabd, gebeten of uw slijmvliezen of beschadigde huid door een kat worden gelikt, is er sprake van blootstelling aan hondsdolheid. Blootstelling aan rabiës wordt op basis van het risico in drie niveaus ingedeeld:

Niveau I Blootstelling: contact maken met dieren of dieren voeren, of een intacte huid laten likken.

Behandeling: Maak het blootgestelde gebied schoon; geen medische behandeling vereist.

Niveau II-blootstelling: blote huid die lichtjes is gebeten, of kleine krassen/schaafwonden zonder duidelijke bloeding.

Behandeling: Wondbehandeling en vaccinatie tegen hondsdolheid moeten worden toegediend. Voor blootstelling aan niveau II bij personen met een ernstig verzwakt immuunsysteem, of wanneer de wond zich op het hoofd of gezicht bevindt en de gezondheidsstatus van het dier niet kan worden vastgesteld, moet de behandeling de blootstellingsprotocollen van niveau III volgen.

Niveau III Blootstelling: Enkele of meervoudige penetrerende huidbeten of krassen; beschadigde huid die wordt gelikt; open wonden of slijmvliezen verontreinigd met speeksel of weefsel; of direct contact met vleermuizen.

Behandeling: Wondbehandeling, injectie van passieve immunisatiemiddelen tegen hondsdolheid, envaccinatie tegen hondsdolheidtoegediend moeten worden.

Conclusie

Het aantal huiskatten neemt gestaag toe. Als u met uw kitten leeft en speelt, is het onvermijdelijk dat hij af en toe gekrabd of gebeten wordt. Eenmaal gekrabd of gebeten, is het van cruciaal belang om snel en volgens gestandaardiseerde protocollen te reageren. De eerste stap is onmiddellijke wondirrigatie: was alle bijt- en krabwonden gedurende ongeveer 15 minuten grondig met zeepsop (of andere zwak alkalische reinigers of professionele irrigatieoplossingen), afwisselend met stromend water onder druk. Zoek vervolgens zo snel mogelijk een gestandaardiseerde medische behandeling in een zorginstelling. Vooral bij blootstelling aan niveau II en III is het essentieel om de volledige vaccinatie tegen hondsdolheid tijdig af te ronden.